Impressies Impressies Zeilen Noorwegen. Alesund Trondheim
Zeilen in Noorwegen. Zeilen aan de Westkust. Gastenimpressie zeereis Alesund-Trondheim.
Reisverslag 06-08-2010 Alesund-Trondheim Fam. Koops van Halteren
We hebben ons zo goed mogelijk voorbereid voor dit 9-daagse Noorse avontuur en staan te “trappelen”om het vliegtuig te bestijgen. Bepakt en bezakt, maar “vooral niet teveel spullen meenemen” is ons op het hart gedrukt door Andre en Ingrid en zo vliegen we richting Oslo. | Na wat aahs en oohs uitgesproken te hebben over het hyper moderne vliegveld van Oslo gaan we lekker shoppen. De binnenlandse vlucht naar Alesund verloopt vlekkeloos. Het logistieke proces is perfect geregeld, grondpersoneel is behulpzaam en de communicatie in het Engels gaat de Noren en ons goed af. Op het vliegveld van Alesund missen we bijna de bus omdat ik van puur geluk wat sta te zingen in de wc. Dirk- Jan en Lotte zijn een beetje gepikeerd hierover….en dat is natuurlijk te begrijpen. Na 30 minuten rijden komen we aan in de haven van Alesund. Het is windstil, de zon schijnt, we krijgen een hartelijk onthaal en heffen het glas op een behouden vaart. |
DJ en ik hebben de voorpiek tot onze beschikking en Lotte slaapt in de kajuit. Wat een heerlijk bed. Na een borreltje of wat vallen we als een blok in slaap. De volgende ochtend schijnt de zon weer uitbundig en krijgen DJ en ik plots een enorme “zwemdrang”. De twee kapiteins zijn nog onderzeil en we proberen op een stille manier te water te gaan. Dit lukt helaas niet. DJ springt met een schreeuw in het water en krijgt daarna zijn ademhaling niet onder controle vanwege de temperatuur. Ik durf bijna niet meer….maar ja, met je zwemdiploma a t/m f op zak heb je wel even iets te bewijzen. Ik laat me rustig zakken en geniet van het zwemmen. Het is wel koud maar heel goed te doen en ongelooflijk schoon. Inmiddels zijn de twee kapiteins “boven water gekomen”en nemen ook een verfrissende duik. De schroef wordt geïnspecteerd en ziet er toppie uit.
We stappen in de rubberboot en varen richting een eiland. We krijgen direct een traktatie en zien een zeearend vliegen. Op het eiland gaan we lekker klimmen en hebben zo een prachtig uitzicht over het fjord. Lotte onze dertienjarige puber zegt “het lijkt wel een natuurfilm”…….en echt waar, pubers kunnen dus ook een natuurfilm waarderen.We varen dagelijks een aantal uren. Lotte ligt dan heerlijk te vegeteren met een boek, laptop en een stuk chocola. Ondertussen wordt er gezeild. Wij mogen zelf aangeven in hoeverre we actief willen zijn bij het zeilen. Bij mij ontaard dit vooral in rondkijken, lezen en slapen. DJ helpt bij het zeilen en heeft zijn “vogelkijkmaatje” gevonden in de persoon van Ingrid. Dit vind ik heel leuk voor hem want zoveel “vogelkijkmensen”zijn er niet. Andre is druk in de weer met het navigeren. Als je de kaart ziet met de stenen waar we omheen moeten zeilen, dan dwingt dit echt respect af. We zien tijdens het zeilen zeeotters en dolfijnen en zijn hier helemaal opgetogen over.
De fjorden zijn adembenemend ongerept en nog niet aangeraakt door mensenhanden. Soms moet ik mezelf even knijpen..al deze schoonheid is realiteit. Nadat we dagelijks de omgeving hebben verkend wacht ons een afwisselende en smakelijke maaltijd. De kapiteins zijn ook prima koks en we worden echt verwend. We ontsteken ook aan aantal keren de barbeque( wat de ene keer beter lukt dan de andere keer…ha, ha ) en eten dan typisch Noorse gerechten. Ik ben helemaal verkocht aan de Noorse kaas en ga er bijna s’nacht van dromen.
Lotte leert van Ingrid hoe je brood moet bakken. Lotte laat haar kookkunsten zien door het bakken van haar specialiteit een cake waar we allen van genieten. We douchen en badderen meestal aan boord maar in Haholmen dachten we nu gaan we onder de douche van de haven. Staan we daar ingesopt komen we erachter dat we geen handdoeken bij ons hebben. De kapiteins lagen helemaal dubbel van het lachen. De volgende dag staan zij ingesopt onder de douche…en wat denk je ….ook zonder handdoek. En ja…dan is er geen beter vermaak dan leedvermaak.
‘s Avonds maken we vaak nog even een wandeling, stoken een fikkie,spellen wat of kijken t.v. Natuurlijk bespreken we even wat we de volgende dag gaan doen en moeten veel lachen om alles wat we hebben meegemaakt. Andre en Ingrid voelen goed de afstand en nabijheid aan tijdens deze reis. Wij hebben voldoende privacy ervaren en genoten van hun gastvrijheid.En dan is onze 10-daagse reis alweer voorbij. Eigenlijk willen we niet naar huis maar nog even blijven. We beseffen dat we iets bijzonders hebben meegemaakt, wat we nooit zullen vergeten. Na een hartelijk afscheid vertrekt de bus naar het vliegveld van Trondheim.Tot slot….bedankt Andre en Ingrid dat jullie ons hebben laten meekijken in de Noorse wereld.Fam. Koops-van Halteren, Eemdijk, 2010