Impressies
Zeilen Poolcirkel Lofoten Fjorden. Gastenimpressie Noorwegen zeereis Trondheim-Bodo.Reisverslag 15-08-2010 Tondheim-Bodo Tien dagen zeilen in Noorwegen Lofoten Poolcirkel. Na een korte stop in Oslo was in Trondheim het gele, prachtige schip in de haven snel gevonden. Onze lakens kwamen net uit de droger, de boodschappen waren al gedaan, we konden gelijk vertrekken. En dat is dan ook het mooie, vanaf de eerste minuut ben je al aangekomen, de weg is het doel.
|
Noorse Fjorden. Zeilen langs De Westkust van Noorwegen. Gastenimpressie fjorden reis Alesund-Trondheim.Reisverslag Noorse Fjorden 06-08-2010 Alesund-Trondheim We hebben ons zo goed mogelijk voorbereid voor dit 9-daagse Noorse fjorden avontuur en staan te “trappelen”om het vliegtuig te bestijgen. Bepakt en bezakt, maar “vooral niet teveel spullen meenemen” is ons op het hart gedrukt en zo vliegen we richting Oslo. In de ochtend verkennen we Alesund, snuiven de cultuur op en laten ons verwennen in een conditorei. We zijn het er over eens dat Noren “lekkerbekken” zijn en dat de stad iets “sprookjesachtigs” heeft. We varen rond het middaguur richting een ankerplek. We genieten van ….de stilte……deze stilte heb ik nog nooit “gehoord” en is een nieuwe ervaring ....... Zeilen in Noorwegen. Gastenimpressie van een zeereis Westkust Stavanger-BergenNoorwegen, Tananger, 2008. Wilde frambozen geplukt! voor het eerst weer. Een genot deze eerste keer. In een zonovergoten (30 graden) Noors Tananger, waar de maan als een grote rode ballon van achter de stad tevoorschijn kroop toen we gisteren in het donker aan kwamen varen.
Zeilen in Noorwegen met kinderen? Gastenimpressie Noorse Zuid-kust.Reisverslag 18-07-2009 Fam.Romijnders-Eelsink Het was zover, de afvaart naar Noorwegen vanuit de jachthaven Blocq van Kuffeler was een feit. Ik werd samen met schipper en schipperse uitgezwaaid door mijn gezin en zette direct koers naar Vlieland. Na een Ijsselmeertocht gingen we voor anker achter dit prachtige waddeneiland. De volgende dag was de wind rustiger en stabieler, een goed moment om aan onze 3 daagse zeereis naar de scherenkust van Zuid Noorwegen te beginnen.
We hadden nog een paar dagen voordat Ellen en de kinderen in Kristiansand zouden aankomen. In de dagen die volgden ging onder meer in Ny Helle en Landøy het anker neer. Het zag er allemaal pittoresk uit en ik wilde eigenlijk overal wel even aanleggen. De eerste mijlen 2006-2007Na twee jaar bouwen is het zover. Begin december 2006 varen we dik in de gele verf, ingetimmerd en wel en met een prachtig tuig van Neutmast naar het Noorden. Vanuit Stellendam de Noordzee op. Eerst nog wat onwennig. Met een noodhelmstok sturen we langs de banken naar buiten. De wind drukt het scheepje tegen de stroom in. Mooi oefenweer voor de mannen van de KNRM....
Vier dagen zee. Een retourtje Pin-Mill 2009
De windmolens net buiten de kust trekken de aandacht. Diep van binnen kan ik me er maar niet overheen zetten dat zelfs onze zee wordt opgeofferd voor het laden van m’n mobiel of notebook en kan ik verlangen naar een tijd die ik nooit meegemaakt heb. Zware houten rompen, tuigages die God wel de indruk moesten geven dat zijn wind er niet toe zou doen. Mannen die voor de duivel niet bang waren.
Na een prachtige nacht en een dag lekker doorvaren lopen we ergens in de middag de banken bij Harwich aan. Net uit de kooi is het heel even tijd voor wat beweging aan boord. We pikken nog een restje stroom tegen op. Met dik 25 knopen wind op de kop, lopen we onder schuim en water geel van het opgewoelde zand onder de banken door. De losse kopjes en borden van een lui tochtje schuiven luidkeels over het kombuisblad. Met een zacht en warm voorjaars zonnetje schuiven we langs de pieren, de kranen en coasters langzaam de rivier op. Aan bak en stuurboord lopen wat Engelse jachtjes mee naar binnen. Er wordt geglimlacht. Het omhoog geheven biertje en de volle zeilen drukken de tocht onze herinnering in.
Die nacht slenteren we over de heuvels het natte voorjaarsgras door op zoek naar een goed glas ‘ale’. In de ochtend breekt de zon tussen de bomen door. Het licht speelt met de golfjes als de rivier langzaam gevuld raakt met alles wat in Nederland uit de mode lijkt te raken. Alles wat vaart en klein, smal en traditioneel is maakt zich los van de moorings. Als we aan het einde van die middaq vertrekken is de wind niet van plan ons snel van de Engelse kust los te laten. We zoeken de ruimte op. In twee lange slagen zeilen we onder maanlicht de Outer Gabbard langs. Een dag later, na een dagje Scheveningen passeren we onder zeil aan het einde van de avond het Muziekgebouw aan het Ij. De gasten op de trein achterlatend.
Collega’s vragen die week of ik dat weekeinde ‘Vrije geluiden’ nog gezien en gehoord heb. Ik kan alleen maar knikken. De zee. Drie dagen ‘vrije geluiden’. Daar kan geen omroep tegenop. |
